Interesujesz się kodem PKD: 19.10.Z? Identyfikuje on branżę: Wytwarzanie i przetwarzanie koksu. Zapoznaj się z informacjami o tym kodzie PKD!

Jakiego rodzaju działalność obejmuje PKD: 19.10.Z?

Podklasa ta obejmuje:

  • eksploatację pieców koksowniczych,
  • produkcję koksu, półkoksu,
  • produkcję paku, koksu pakowego,
  • produkcję gazu koksowniczego,
  • produkcję surowej smoły z węgla kamiennego i brunatnego (lignitu),
  • brykietowanie koksu.

Podklasa ta nie obejmuje:

  • produkcji brykietów z węgla kamiennego, sklasyfikowanej w 19.20.Z.

Do jakiego grupy, działu i sekcji przynależy PKD: 19.10.Z?

Wytwarzanie i przetwarzanie koksu przynależy do grupy Produkcja pozostałych wyrobów tekstylnych. Grupa ta obejmuje produkcję gotowych wyrobów tekstylnych (np. bielizny pościelowej, koców, dywanów, olinowania itp.), z wyłączeniem odzieży.
Grupa 13.9 przynależy do działu 19: Wytwarzanie i przetwarzanie koksu i produktów rafinacji ropy naftowej. Dział ten obejmuje:
  • przetwarzanie ropy naftowej i węgla,
  • wytwarzanie takich produktów, jak: koks, benzyna, nafta, olej opałowy, napędowy itp., na rachunek własny,
  • produkcję gazów takich jak: etan, propan, butan, propylen,
  • działalność usługową dotyczącą ww. produktów (np. rafinacja).
W dziale tym dominującym procesem jest rafinacja ropy naftowej obejmująca wydzielenie z niej poszczególnych składników, np. metodą krakingu, destylacji. Dział ten nie obejmuje:
  • wydobycia gazów (metanu, etanu, butanu lub propanu), sklasyfikowanego w 06.20.Z,
  •  produkcji wyrobów z rafinowanej ropy naftowej, sklasyfikowanej w odpowiednich podklasach działu 20,
  •  produkcji gazów technicznych, sklasyfikowanej w 20.11.Z,
  •  produkcji gazów chemicznych, sklasyfikowanej w 20.14.Z,
  • produkcji paliw gazowych innych niż gazy pochodzące z ropy naftowej (np. gaz węglowy, gaz wodny, gaz generatorowy, gaz miejski), sklasyfikowanej w 35.21. Z.

Natomiast Wytwarzanie i przetwarzanie koksu i produktów rafinacji ropy naftowej należy do sekcji C: Przetwórstwo przemysłowe. Przez działalność wytwórczą rozumie się fizyczne lub chemiczne przetwarzanie surowców, materiałów lub półproduktów, w nowy wyrób. Surowce, materiały lub półprodukty podlegające przetworzeniu w ramach tej Sekcji są wynikiem działalności rolnej, leśnej, rybołówstwa, górnictwa lub innej działalności wytwórczej. Istotne zmiany, przeróbki, renowacje i przebudowy są również związane z działalnością wytwórczą.Jednostki klasyfikowane w ramach tej Sekcji określane są jako zakłady przemysłowe, wytwórnie lub fabryki, które w swej działalności wykorzystują maszyny i urządzenia o napędzie mechanicznym. Również jednostki, które przetwarzają surowce i materiały w nowy wyrób ręcznie, w sposób chałupniczy lub jednostki wytwarzające i sprzedające wyroby w miejscu wytworzenia (np. piekarnie, zakłady krawieckie szyjące na zamówienie), są również włączone do niniejszej Sekcji. Jednostki wytwórcze mogą:
  • wytwarzać wyroby z materiału własnego,
  • zlecać podwykonawcy wytwarzanie wyrobów z materiałów własnych,
  • posiadać prawa do wyrobu, a zlecać podwykonawcom całkowite wytwarzanie wyrobów z materiałów własnych lub powierzonych,
  • wytwarzać wyroby jako podwykonawca.
Nowy wytworzony wyrób może być wyrobem finalnym, gotowym do użycia, lub półproduktem, który będzie wykorzystany jako surowiec w innej produkcji. Na przykład: produkt rafinacji tlenku glinowego jest surowcem przy produkcji aluminium. Aluminium jest surowcem wykorzystywanym przez zakłady produkujące, np. druty aluminiowe. Natomiast drut aluminiowy jest materiałem bazowym do produkcji wyrobów z niego wytwarzanych (np. siatek aluminiowych).Produkcja specjalistycznych elementów, części składowych, akcesoriów i wyposażenia dodatkowego do maszyn i urządzeń, klasyfikowana jest w tej samej podklasie, co produkcja maszyn i urządzeń, dla których są one przeznaczone.
Jednakże, produkcja specjalistycznych elementów i akcesoriów przez formowanie i wytłaczanie tworzywa sztucznego, mieści się w odpowiednich podklasach grupy 22.2.
Produkcja uniwersalnych elementów i części do maszyn i urządzeń, takich jak: silniki, pompy, prądnice, elementy (komponenty) elektryczne, zawory, przekładnie zębate, łożyska sklasyfikowana jest w odpowiednich podklasach działalności wytwórczej, niezależnie od grupowań obejmujących maszyny i urządzenia, do których mogłyby zostać zastosowane.
Montaż wyrobów, z własnych lub zakupionych materiałów, traktowany jest jako działalność wytwórcza. Niniejsza Sekcja nie obejmuje przetwarzania odpadów na surowce wtórne, które jest sklasyfikowane w odpowiednich podklasach grupy 38.3 Odzysk surowców. Wymaganym sposobem tego przetwarzania jest przetwarzanie fizyczne lub chemiczne. Działalność ta sklasyfikowana jest w odpowiednich podklasach Sekcji E Dostawa wody; gospodarowanie ściekami i odpadami oraz działalność związana z rekultywacją. Jednakże, wytworzenie nowego produktu końcowego, gdy na wejściu procesu produkcyjnego wykorzystywane są odpady (np. produkcja srebra z odpadów taśmy filmowej) jest uważane za działalność wytwórczą (w przeciwieństwie do odzyskiwania surowców wtórnych) i mieści się w odpowiednich podklasach niniejszej Sekcji. Natomiast surowce wtórne powstałe w wyniku przetworzenia odpadów, powinny być traktowane jako wyroby pośrednie, a nie jako nowy produkt końcowy. Specjalistyczne konserwacje i naprawy maszyn i urządzeń produkcyjnych, zawodowych itp. w przeważającej mierze klasyfikowane są w odpowiednich podklasach działu 33 Naprawa, konserwacja i instalowanie maszyn i urządzeń. Jednakże, naprawa komputerów, artykułów użytku osobistego i domowego klasyfikowana jest w odpowiednich podklasach działu 95 Naprawa i konserwacja komputerów i artykułów użytku osobistego i domowego, a naprawa pojazdów samochodowych mieści się w odpowiednich podklasach działu 45 Handel hurtowy i detaliczny pojazdami detalicznymi; naprawa pojazdów samochodowych. Specjalistyczny montaż czy instalacja maszyn i urządzeń, sklasyfikowany jest w podklasie 33.20.Z Uwaga: Granice pomiędzy działalnością wytwórczą a działalnościami występującymi w innych Sekcjach klasyfikacji mogą być niekiedy niewystarczająco ostre. Działalności klasyfikowane w Sekcji C Przetwórstwo przemysłowe charakteryzują się przekształceniem surowców i materiałów w nowy wyrób. Określenie, który wyrób jest nowym wyrobem często ma charakter subiektywny. W rozumieniu niniejszej klasyfikacji poniższe działalności traktowane są jako działalności wytwórcze i mieszczą się w niniejszej Sekcji:
  • przetwórstwo świeżych ryb i skorupiaków (np. filetowanie ryb), z wyłączeniem wykonywanego na statkach rybackich, sklasyfikowane w 10.20.Z,
  • pasteryzowanie i butelkowanie mleka, sklasyfikowane w 10.51.Z,
  • wyprawianie skór, sklasyfikowane w 15.11.Z,
  • zabezpieczanie i konserwowanie drewna, sklasyfikowane w 16.10.Z,
  • drukowanie i działalności z nim związane, sklasyfikowane w odpowiednich podklasach 18.1,
  • bieżnikowanie opon, sklasyfikowane w 22.11.Z,
  • produkcja suchej mieszanki betonowej, sklasyfikowana w 23.63.Z,
  • obróbka elektroniczna, platerowanie, obróbka na gorąco oraz polerowanie metali, sklasyfikowane w 25.61.Z,
  • rekonstrukcja lub przebudowa maszyn i urządzeń (np. przebudowa fabryczna silników samochodowych, sklasyfikowana w 29.10.A.).
Sekcja ta nie obejmuje niektórych działalności, które pomimo, że dotyczą procesów przetwórczych sklasyfikowane są w innych Sekcjach niniejszej klasyfikacji, np.:
  • przygotowywania posiłków do bezpośredniego spożycia, sklasyfikowanego w odpowiednich podklasach działu 56 Działalność usługowa związana z wyżywieniem,
  • pozyskiwania drewna, sklasyfikowanego w odpowiednich podklasach Sekcji A Rolnictwo, leśnictwo, łowiectwo i rybactwo, w
  • zbogacania produktów rolniczych, sklasyfikowanego w odpowiednich podklasach Sekcji A Rolnictwo, leśnictwo, łowiectwo i rybactwo,
  • wzbogacania rud i pozostałych minerałów, sklasyfikowanego w odpowiednich podklasach Sekcji B Górnictwo i wydobywanie,
  • wznoszenia konstrukcji i działalności wytwórczych prowadzonych na miejscu wznoszenia obiektu budowlanego, sklasyfikowanych w odpowiednich podklasach Sekcji F Budownictwo,
  • podziału wyrobów na mniejsze części, partie, włączając pakowanie, przepakowywanie lub butelkowanie wyrobów takich jak: alkohol, produkty chemiczne; sortowania odpadów; mieszania farb na zamówienie klienta; cięcia metalu wg zamówienia klienta; modyfikacji wyrobu, nie będącej produkcją nowego wyrobu sklasyfikowanych w odpowiednich podklasach Sekcji G Handel hurtowy i detaliczny; naprawa pojazdów samochodowych, włączając motocykle.

Znaczenie gospodarzecze branży: wytwarzanie i przetwarzanie koksu

Wytwarzanie i przetwarzanie koksu odgrywa istotną rolę w polskiej gospodarce. Koksu używa się głównie do produkcji stali, która stanowi podstawowy surowiec w przemyśle metalurgicznym. Polska ma bogate złoża węgla kamiennego, z którego można pozyskać koks, co zapewnia stabilne zaopatrzenie w ten surowiec. Branża koksu generuje znaczące dochody dla gospodarki kraju, a także zatrudnienie dla tysięcy osób. Ponadto, wytwarzanie koksu przyczynia się do rozwoju innych sektorów, takich jak transport czy handel. Dzięki temu, branża ta ma istotne znaczenie dla rozwoju i wzrostu gospodarczego Polski.

Trendy i przyszłość branży: wytwarzanie i przetwarzanie koksu

Branża wytwarzania i przetwarzania koksu w Polsce ma przed sobą wiele wyzwań i zmian. Obecnie obserwujemy trend redukcji emisji szkodliwych substancji, co wymusza na firmach dostosowanie się do coraz bardziej restrykcyjnych norm środowiskowych. W związku z tym można spodziewać się większych nakładów finansowych na inwestycje w technologie oczyszczania spalin oraz poprawę efektywności energetycznej zakładów.

Jednym z kierunków rozwoju branży koksu może być również poszukiwanie alternatywnych surowców do produkcji, które będą bardziej ekologiczne i zrównoważone. Rozwój technologii pozwalających na wykorzystanie odpadów organicznych do produkcji koksu może być jednym z rozwiązań zmniejszających negatywny wpływ na środowisko.

W kontekście rosnącego popytu na zielone technologie i produkty, możliwe jest także zwiększenie produkcji koksu do zastosowań alternatywnych, takich jak produkcja baterii czy materiałów kompozytowych. Warto również pamiętać o rosnących wymaganiach dotyczących efektywności energetycznej i ograniczania emisji CO2, co może skłonić firmy do inwestycji w bardziej zaawansowane technologie wytwarzania koksu.

Wnioskując, przyszłość branży wytwarzania i przetwarzania koksu w Polsce będzie determinowana przede wszystkim zmianami klimatycznymi i trendami związanymi z ochroną środowiska. Firmy, które szybko dostosują się do nowych wymogów i inwestycji w nowe technologie, będą miały szansę na utrzymanie się na rynku i konkurowanie z zagranicznymi producentami.
Możesz ocenić ten artykuł: